کوچه های خلوت ودل من

دراین دنیا تک وتنها شدم من.... دوشنبه پانزدهم آذر ۱۳۹۵ - 8:31 - فرزادازادی - در این دنیا تک و تنها شدم من، گیاهی در دل صحرا شدم من، چو مجنونی که از مردم گریزد، شتابان در پی لیلا شدم من... چه بی ثمر می خندم، چه بی ثمر می گریم، به ناکامی چرا رسوا شدم من، چرا عاشق چرا شیدا شدم من، من آن دیر آشنا را میشناسم، من آن شیرین ادا را می شناسم، من آن زود آشنا را می شناسم، محبت بین ما کار خدا بود، از اینجا من خدا را می شناسم، خوش آن روزی، که این دنیا سر آید، قیامت با قیام محشر آید، بگیرم دامن عدل ...

نگاهم کن که چشمانت قشنگ استصدایم کن که دل در سینه تنگ استمرا با خود ببر آنسوی غربتکه اینجا شیشه هم از جنس سنگ است +نوشته شده در سه شنبه دوم آذر ۱۳۹۵ساعت12:23 توسطفرزادازادی | ...

در این دنیا تک و تنها شدم من، گیاهی در دل صحرا شدم من، چو مجنونی که از مردم گریزد، شتابان در پی لیلا شدم من... چه بی ثمر می خندم، چه بی ثمر می گریم، به ناکامی چرا رسوا شدم من، چرا عاشق چرا شیدا شدم من، من آن دیر آشنا را میشناسم، من آن شیرین ادا را می شناسم، من آن زود آشنا را می شناسم، محبت بین ما کار خدا بود، از اینجا من خدا را می شناسم، خوش آن روزی، که این دنیا سر آید، قیامت با قیام محشر آی...

کاش به زمانی برگردیم که تنها غم زندگیمانشکستن نوک مدادمان باشد وبس....... ...

توبه اندازه تنهایی من زیبایی من به اندازه زیبایی تو تنهایم...